
We zijn toch weer eventjes online,

na een dagje strand. Myrthe wil steeds meer gaan klauteren, de koffer in de tent is niet meer veilig, want Myrthe klimt er bovenop om te kijken hoe papa weer terug komt lopen.
De verhuizing van Noord Holland naar Zeeland is soepel verlopen, het fijnste was dat er nog wat hulptroepen uit Sleeuwijk meegingen om mee te helpen de tent op te zetten. Zo werd de klus lekker vlot geklaard terwijl Myrthe lekker bezig gehouden werd.
Gisteren zijn we aan het eind van de dag weer even wezen kijken aan het strand. Dit keer was het nog zo warm dat we eens hebben geprobeerd om Myrthe in het water te zetten. Ze vond het maar niks. Ook het zand aan de voeten was niet echt fijn. De dame hing veel liever een eind in de lucht.

Vanmorgen stonden Mirjam en Hans onverwacht voor de tent. We waren net klaar met ontbij

ten en werden lekker verrast. Ze hadden ons geprobeerd te bellen, maar de telefoon had de hele tijd in de auto gelegen, dus we hadden niets gehoord. Ze zijn op goed geluk toch maar gekomen en daarom zijn we met z'n allen naar het strand gegaan. Dat is iets dat we

na de ervaring van gisteren niet echt van plan waren, maar Myrthe bleek het toch erg leuk te vinden. Dus Mirjam, ik en Myrthe zijn zelfs 3 keer helemaal in het water gegaan. Casper en Hans vonden het op de kant veel fijner dan in het water, dus bleven daar liever.
Toen we terug waren was het nog steeds erg warm, dus hebben we Myrthe nog even in haar badje gezet. Na alle belevenissen van de dag vond Myrthe het zelfs nog tijd om een nieuw kunstje te laten zien: kruipen op handen en voeten. Een groot voordeel is daarbij de je dan niet met je knieen ergens overheen hoeft en die enge ondergronden ineens veel minder eng worden. Gras is nu echt geen probleem meer! Myrthe's leefruimte blijft zich uitbreiden.