Vakantie

De vakantie is begonnen!

Vandaag waren opa en oma op bezoek. Natuurlijk werd er ook even tijd besteed aan voorlezen. Erg gezellig met z'n allen op de bank.

Nu maar eens gaan bedenken wat we deze vakantie gaan doen. Zwemmen gaat niet lukken vanwege Myrthe's buisjes. Na plaatsing 2 weken niet zwemmen helaas.

Waarschijnlijk gaan we Balorig eens een keer met een bezoekje vereren in plaats van een zwembad. Vinden ze ook leuk, misschien wil er nog iemand mee?

Buisjes

Vandaag was Myrthe voor de derde keer aan de beurt om buisjes te laten plaatsen. Nu voor het eerst eens een fototoestel meegenomen, want zo'n grote meid hangt niet de hele tijd aan je en geeft je ook gelegenheid om foto's te maken.

Eerst een plaatje van Myrthe op het bed in de lift, op weg naar de OK.

Een tijdje later kreeg ik haar op deze manier weer terug. Heerlijk aan het slapen, maskertje voor zich met zuurstof zodat ze sneller wakker zou worden.

Volgens de arts zat er weer flink wat vocht achter de trommelvliezen, maar zaten de buisjes er nu mooi in. Dus alles is weer gelukt.
Het duurde niet lang voor Myrthe wakker werd. Al snel voelde ze een raar ding op haar vinger, ik heb gevraagd om hem even te laten zien zodat ik hem op de foto kon zetten. Dat wilde ze wel even.

Eenmaal terug op de afdeling kreeg ze een ijsje en knapte al snel op. Het was nog een uurtje tijd uitzitten zodat men kon zien hoe het ging en toen konden we weer naar huis.

Myrthe kreeg natuurlijk weer een dapperheidsdiploma, want ze deed het weer super goed!

Vanmiddag waren we op tijd terug om Benthe van school te halen en Myrthe voelde zich goed genoeg om mee te lopen. Zo kon ze meteen haar knuffelhond met mondkapje aan de juf laten zien. Vanavond is ze lekker op tijd in bed gekropen. Ze was erg moe geworden van alle belevenissen van vandaag.

Er zijn al foto's naar de juf gestuurd. Die worden morgen op het digibord getoond terwijl Myrthe haar verhaal kan doen.

Dapper kereltje

Jesse moest vanmorgen aantreden in het ziekenhuis. Zijn trommelvliezen moesten worden doorgeprikt en zijn neusamandelen moesten eruit.

Bij het ziekenhuis aangekomen vond Jesse het heel vervelend dat hij een naambandje om kreeg, daarvoor moest hij eventjes huilen. Dat maakte al snel plaats voor nieuwsgierigheid, want er waren heel veel kindjes op de afdeling en er was heel veel speelgoed om te gaan bekijken.

Jesse was al snel aan de beurt, hij was nummer 3 in de rij en terwijl er een groot bed meegereden werd droeg ik Jesse op de arm mee naar de lift en de wachtruimte bij de operatiekamer. Het mutsje dat ik op moest doen vond Jesse wel grappig, hij wilde het er nog vanaf trekken. De balon die hij daar kreeg vond ie wel erg leuk en daar hebben we even mee staan overgooien terwijl we aan het wachten waren.

Jesse is met een roesje in slaap gebracht in mijn armen. Hij verzette zich een tijdje, maar uiteindelijk was hij in diepe rust. Toen moest ik hem achterlaten en werd ik alvast op de plek geparkeerd waar Jesse na de operatie naartoe gebracht zou worden. Het dapperheidsdiploma werd al meteen in m'n handen gedrukt.
Niet lang daarna kwam ook Jesse de verkoeverkamer binnen. Het duurde heel lang voor hij wakker werd. Bleef steeds in diepe rust, maar toen hij eenmaal één oog open deed kwam hij snel overeind en wist niet hoe snel hij bij mij moest komen (ik zat er al pal naast). Eenmaal bij mij op schoot was alles prima.
Ik werd op het bed geparkeerd en zo werden we weer terug naar de kinderafdeling gereden. Jesse had even tijd nodig om bij te komen, bleef lekker bij me hangen en wat drinken. Al snel wilde hij even van schoot en dan snel weer terug. En zo ging hij steeds langer even spelen.
Toen de deur open ging omdat nu ook zijn kamergenootje gekalmeerd was schoot Jesse meteen naar de gang toe om daar te gaan spelen. De kamer met die twee bedden en een paar kastjes had hij inmiddels wel goed genoeg bekeken.

Iets na tienen mochten we naar huis, in de auto viel Jesse al in slaap en thuis heb ik hem meteen weer in bed gelegd. Daar heeft hij meteen 3 uur aan één stuk geslapen en dat is erg veel voor Jesse. Eenmaal wakker was hij nog een beetje rustig, maar hoorde al vreemde geluiden van buiten komen waardoor hij toch even ging kijken.

Na wat pap gegeten te hebben (Thea, die pap valt in de smaak) en een knijpfruit naar binnen te hebben gewerkt ging Jesse heerlijk spelen.

Aan het eind van de dag was Jesse weer wat mopperig. Het was niet duidelijk of hij nou honger had, moe was of gewoon last had van de warmte. Hij wilde even niet veel meer dan bij mama hangen geloof ik.

Vanavond ging hij weer lekker slapen en we zullen zien wat de nacht zal brengen.

Beetje inhalen

2 foto's van een klein stukje speelbos, een hele serie van de kabelbaan vlakbij. Heel fijn dat Myrthe nu zelf de heuvel op kan komen met het zitje, scheelt mij een heleboel keer heen en weer lopen. Enig nadeel is dat je kinderen wel vies thuis komen.
De drie aan het lezen en tot slot Jesse met een tuinbroek. Casper had die bij hem aangetrokken.... Staat wel schattig toch?
Hier gaat het prima, Jesse heeft het lopen nu echt ontdekt en doet eigenlijk niet anders meer. Sinds zaterdag ligt er gras in onze tuin en speciaal daarvoor heeft het mooie weer plaats gemaakt voor wat regen. Hoeven wij weer wat minder te sproeien.
Woensdag gaan ik wel met Jesse even naar de KNO-arts. Jesse heeft ook op de momenten dat hij minder verkouden is flinke druk op zijn oren staan ontdekten we bij het consultatiebureau en daarom gaan we nu ook eens met Jesse naar de "orendokter".

Oren

Myrthe's verjaardag is nu echt voorbij. Het verjaardagsfeestje is gevierd en de slingers zijn opgeruimd. Het huis is maar weer kaal. Op het verjaardagfeestje hebben we cakejes versierd. Je kan dan echt zien dat Myrthe 1 van de snoepkonten is. Die overlaadde haar cakeje met versiersels terwijl er echt kinderen zijn die het heel wat rustiger aan doen. De bakjes met versiersel die ik had neergezet waren niet eens leeg en dat terwijl ik had verwacht dat ik ze moest bijvullen. Myrthe was wel trots op het resultaat, alle kinderen wel trouwens.

Myrthe wil trouwens erg graag helpen de laatste tijd. Ze gaat fanatiek aan het opruimen (vooral als ze eigenlijk naar bed moet), maar gelukkig ook op andere momenten. Toen Casper de eerste steen uit de tuin trok wilde ze meteen helpen. Ze kan dat trouwens heel goed, stenen die ze schoonborstelt hoeven we niet meer na te kijken, want ze zijn zeer zorgvuldig schoon gepoetst. Laatste plaatje is van het vaderdagkado dat Myrthe op school gemaakt heeft. Een beschilderde frisbee met de tekst: "Liefde is... samen spelen"

Verder is Myrthe vandaag in het ziekenhuis geweest voor de buisjes. Het ging heel goed, ze doorstond dapper het kapje voor de narcose en ook daarna ging het prima met haar. Omdat ze erg teleurgesteld was dat ze geen oorbellen voor haar verjaardag had gekregen hadden we toegezegd dat ze die mocht als ze buisjes zou hebben gekregen. Ze wilde die graag ook meteen vandaag dus toen we vanmiddag terug waren zijn we nog even naar de juwelier gefietst. Ze heeft dus meteen alles tegelijk aan haar oren en was halverwege het avondeten helemaal kapot. We hebben haar maar snel in bed gelegd en daardoor was het hier om 7 uur al helemaal stil.
Een foto van Myrthe's mooie roze oorbellen komt nog.

Buisjes

Myrthe had vandaag een drukke dag. Eerst naar school, dan een feestje en direct daarna door naar de KNO-arts. Ik kreeg haar met een rood gezicht mee vanaf het feestje en heb maar net gedaan of er niks aan de hand was...
Bij de controle bleek dat Myrthe's 2e buisje inmiddels ook los was. Waarschijnlijk heeft ze een paar weken geleden een fikse oorontsteking gehad die het buisje eruit heeft geduwd. Vandaar dat ze toen af en toe over oorpijn klaagde.
Helaas heeft ze weer vocht achter haar trommelvliezen en moeten in beide oren weer buisjes geplaatst worden.
Binnenkort dus weer naar de anesthesie en dan zal ze worden opgeroepen om geholpen te worden.

Geknipt

Benthe heeft vandaag haar dapperheidsdiploma gehaald. Casper was vandaag met haar op stap omdat ik nog niet zolang van Jesse weg kan zijn. Kwart voor 7 reden ze hier weg op weg naar Utrecht, rond 9 uur werd Benthe geholpen en om 11 uur mocht ze weer naar huis.
Benthe vond het wel een beetje eng worden toen ze eenmaal aangekomen was in het ziekenhuis. Zetpillen zouden van tevoren worden toegediend, maar Benthe protesteerde zo hard dat ze dat maar hebben gedaan toen ze al sliep. Na de ingreep had ze al snel flink wat praatjes en dronk ze voldoende.
Eenmaal thuis gekomen wilde ze graag op schoot en boekjes lezen. Ze heeft een paar korte hangmomenten gehad, ik was er snel genoeg bij om er 2 vast te leggen. Daarna leefde ze steeds weer helemaal op en ging het eigenlijk prima. Net voor het eten klaagde ze even over keelpijn, dus heeft ze nog wat paracetamol gekregen. Maar ze kon nog wel wat van de tomatensoep eten die we speciaal voor haar vandaag gemaakt hadden. Ik ben benieuwd of we morgen nog merken dat ze vandaag naar het ziekenhuis is geweest.

Koppoter

Nog even een foto van een trotse Myrthe met haar puppy 3 diploma.

En toen Benthe vanavond voor het eten nog even aan het kleuren was op het bord bleek er ineens een koppoter te staan. Die moest natuurlijk meteen vast gelegd worden. Het poppetje is zelfs voorzien van haren. Myrthe was iets ouder dan Benthe toen ze haar eerste koppoters tekende.

Inmiddels hebben we ook bericht van het ziekenhuis. Benthe wordt op 23 maart geholpen aan haar amandelen. We moeten al om 7.15u aanwezig zijn, dus dat is op tijd.

Update

Myrthe vind het erg leuk om cijfers te schrijven op het moment. Sinds het schoolbord er hangt schrijft ze de cijfers van de klok na. Vandaar dat er de cijfers van 1 t/m 12 staan.

Een tijdje later kwam het eerste poppetje langs met een baby in de buik en ook Benthe is lekker bezig. Op de laatste foto zie je barbapapa getekend.

Gisteren ben ik weer bij de verloskundige geweest. Alles zag er weer goed uit en ze verwachtte me volgende week bij de volgende controle wel weer gewoon daar te zien.

Vanmorgen ben ik met Benthe naar de KNO arts geweest en ook deze vond dat Benthe's neusamandelen geknipt moesten gaan worden. We moeten nu nog naar de anesthesie en als we dat hebben gedaan wordt Benthe voor een operatie ingedeeld. Ik heb nog getwijfeld of ik vandaag meteen door zou gaan, maar na een belletje hoorde ik dat de kans aanwezig was dat we dan pas na twee uur aan de beurt waren. De minste wachttijd heb je 's morgens vroeg, dus we gaan het maandagochtend vroeg proberen.

Myrthe heeft haar eerste verjaardagsfeestje achter de rug. Ze had er de hele week al erg veel zin in en het was een groot succes. Ze ziet nu al uit naar haar eigen feestje als ze jarig is.

Wieg is in huis

Vandaag zijn we weer een stukje verder gekomen wat betreft klaar zijn voor de kleine. Els kwam samen met Renske de wieg brengen. Renske slaapt er sinds dinsdag niet meer in, die mag nu in een groot bed.

Els is ook blijven eten en na afloop zijn de 3 dames nog even in bad geweest.

Gisteren ben ik weer met Benthe naar de huisarts geweest. De huisarts leek het nu het beste om haar door te verwijzen naar de KNO-arts zodat die haar amandelen kan knippen. Daar kunnen we op 26 februari terecht. Ik ben benieuwd wat die arts gaat zeggen, hopelijk is hij het gewoon eens met de huisarts en hoeven we niet eerst nog van alles uit te gaan testen. Dat hebben we het afgelopen half jaar al wel genoeg gedaan vind ik.

Weer eens geslapen

Nadat Myrthe bijna 2 uur heeft geslapen kwam ze vol energie weer beneden. Ze wilde toen niet drinken, maar we konden wel een ijsje aan haar slijten. Daarna ging het drinken weer prima. We hadden ook nog een cadeautje voor haar liggen en ook dat kon ze waarderen. Ze heeft gegeten alsof er niets aan de hand was, maar ja, ze had ook een ontbijt overgeslagen vandaag natuurlijk.

Geknipt

Gisteren zijn we naar Ikea geweest. De eerste keer sinds Myrthe 3 jaar is geworden. Vanaf 3 jaar mogen ze in het kinderparadijs en dat wilde Myrthe wel. Ze had het er erg naar haar zin. Eenmaal thuis gekomen hebben de dames ons geholpen om het gekochte kastje in elkaar te zetten. Handig hoor van die goede hulpen.

Na afloop gingen de dames even rustig uitrusten op hun stoeltjes.

Vanmorgen moesten we om 8.20u in het ziekenhuis zijn. Stipt op tijd was Myrthe aan de beurt en kon ik bij haar blijven tot ze in slaap viel. Myrthe was heel erg rustig, maar vond het duidelijk wel allemaal een beetje eng. Het duurde nog best lang voor ze in slaap viel (ze ademde niet goed door), maar uiteindelijk gaf ze zich toch gewonnen.

Nog geen kwartier later werd ik alweer bij haar geroepen omdat ze wakker werd. Nadat ze merkte dat ik erbij was doezelde ze nog even door. Daarna nog even lekker bij mij gedronken voor we in de grote groep terecht kwamen. Daar heeft ze nog twee bekers sap weg geklokt, dus het drinken was geen probleem.

Nog geen twee uur nadat we waren vertrokken waren we alweer thuis. Na even bank gehangen te hebben ligt Myrthe nu op bed ver in dromenland. We zullen vanzelf wel zien hoe snel ze opknapt.

KNO-arts

Wat is het lastig om die twee dames samen op de foto te krijgen zeg. Vandaag een flinke serie gemaakt en alleen deze is wel leuk geworden.

Vanmorgen zijn we eerst naar de KNO-arts geweest. Er zat nu weer achter beide oren vocht en de arts constateerde dat ze chronische oorklachten heeft. Ik moet zeggen dat ik het daar wel mee eens ben. Hij had niet het idee dat ze last van haar keel had en stelde voor om haar neusamandelen te knippen en om de boel snel weer op orde te krijgen ook buisjes te plaatsen. Het is op het moment erg rustig daar door de vakantie en daarom kan Myrthe al op 16 juli terecht. Het zal ergens tussen 8 en 10 uur zijn. Dinsdagmiddag 15 juli moeten we even bellen hoe laat het zal worden, want de te behandelen kinderen worden op leeftijd ingedeeld. Nu maar hopen dat ze een van de jongste is, want ze moet nuchter blijven....

Dipje

De dames zijn nogal verkouden en daarom ben ik maar weer eens langs de huisarts geweest. Benthe rochelt weer een beetje en we hebben wat extra's mee gekregen om haar te geven.
Myrthe's oor zag er weer niet helemaal goed uit en dat gaf voor de huisarts de doorslag om haar dit keer door te verwijzen naar de kno-arts. We hebben al een afspraak en kunnen er op 3 juli terecht.

Vanmiddag zijn we even wezen buurten bij Casper op het werk. Myrthe had haar pipi-shirt (of jurk) aan vandaag. Nu heb ik er een gele maillot onder gedaan, maar inmiddels heb ik er een legging voor gekocht.

Benthe lijkt de laatste tijd steeds meer gerichte klanken uit te stoten voor bepaalde woorden. "Daa" werd al een tijdje gezegd, gecombineerd met een zwaaiend handje. Maar nu zegt ze ook iets wat lijkt op "hallo" en tijdens het eten leek ze "klaar" te zeggen. Verder wijst ze nu naar dingen die ze graag wil hebben, keurig met een uitgestoken wijsvingertje.