Geleidelijk aan kan Myrthe steeds meer. Zaterdag is ze mee heen- en teruggelopen naar de winkel, dat was haar grootste wandelafstand tot nu toe. Vermoeiend, maar het ging eigenlijk zonder problemen. Een lekker Italiaans ijsje onderweg had ze wel verdiend. De afgelopen dagen zijn al twee nachten droog verlopen. Dat levert waardering en kleine cadeautjes op (vandaag een Knorretjeknuffel die meteen mee moest naar het kinderdagverblijf). We zijn benieuwd of we de luiers binnenkort echt vaarwel kunnen zeggen. Tenslotte gaan tekenen en kleuren ineens een stuk nauwkeuriger dan eerder. De tekening is van een tijdje geleden, en is een portret van papa (compleet met baardstoppels). Aan de kleurplaat is vrij intensief gewerkt, zelfs het ontbijt moest er voor wachten.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten